مهاجرت به آمریکا از کانادا برای صاحبان کسب‌وکار ایرانی-کانادایی

برای بسیاری از ایرانیانی که شهروند کانادا هستند و در این کشور کسب‌وکار فعالی دارند، ورود به بازار آمریکا فقط یک فرصت تجاری نیست. در بعضی شرایط، توسعه کسب‌وکار از کانادا به آمریکا می‌تواند زمینه استفاده از مسیرهای مهاجرتی ویژه مدیران و صاحبان شرکت‌ها را نیز فراهم کند.

یکی از مهم‌ترین این مسیرها L-1A است؛ مسیری که برای انتقال مدیران و مقامات اجرایی از یک شرکت خارج از آمریکا به یک شرکت مرتبط در آمریکا طراحی شده است.

اگر شرکت آمریکایی پس از راه‌اندازی به شرایط لازم برسد، ممکن است در مرحله بعد امکان اقدام برای اقامت دائم آمریکا از طریق EB-1C نیز وجود داشته باشد.

مخاطب این مقاله، ایرانیانی هستند که شهروند کانادا و دارای پاسپورت کانادایی هستند. شرایط افرادی که فقط اقامت دائم کانادا یا PR دارند متفاوت است.

مسیر L-1A تا EB-1C در یک نگاه

قبل از اینکه وارد جزئیات شویم، می‌توان مسیر معمول یک صاحب کسب‌وکار کانادایی را به شکل زیر خلاصه کرد:

L-1A چیست و چه کاربردی دارد؟

L-1A یک ویزای موقت کاری در آمریکا است که به شرکت‌های بین‌المللی اجازه می‌دهد مدیران و مقامات اجرایی خود را بین شرکت‌های مرتبط در کشورهای مختلف جابه‌جا کنند.

برای مثال، فرض کنید:

• در کانادا یک شرکت فعال دارید؛
• قصد دارید وارد بازار آمریکا شوید؛
• در آمریکا شرکت جدیدی تأسیس می‌کنید یا از قبل یک شرکت مرتبط دارید؛
• و قرار است مدیریت فعالیت آمریکایی را بر عهده بگیرید.

اگر ساختار شرکت‌ها و سابقه کاری شما شرایط لازم را داشته باشد، ممکن است L-1A یکی از گزینه‌های قابل بررسی باشد.

L-1A و سرمایه‌گذاری چه تفاوتی دارند؟

L-1A را نباید با ویزای سرمایه‌گذاری اشتباه گرفت.

در این مسیر، صرفاً انتقال پول به آمریکا یا ثبت یک شرکت جدید کافی نیست. اساس پرونده بر سه موضوع قرار دارد:

• وجود یک کسب‌وکار واقعی و فعال در خارج از آمریکا؛
• وجود رابطه حقوقی و مالکیتی معتبر میان شرکت خارجی و شرکت آمریکایی؛
• و انتقال فردی که واقعاً در سطح مدیریتی یا اجرایی فعالیت می‌کند.

بنابراین ممکن است فرد سرمایه قابل توجهی داشته باشد، اما اگر ساختار کسب‌وکار یا نقش مدیریتی او شرایط لازم را نداشته باشد، L-1A گزینه مناسبی برای او نباشد.

چرا شهروندی کانادا در مسیر L-1A اهمیت دارد؟

شهروندان کانادا در فرآیند L-1 شرایط متفاوتی نسبت به اتباع بسیاری از کشورهای دیگر دارند.

شهروندان کانادا برای ورود به آمریکا با وضعیت L-1 معمولاً نیازی به دریافت ویزای L-1 از سفارت یا کنسولگری آمریکا ندارند. به همین دلیل، در بعضی پرونده‌ها یک شهروند کانادایی می‌تواند مدارک L-1 خود را مستقیماً برای بررسی به مأموران مرزی آمریکا ارائه کند.

این کار ممکن است در یکی از موارد زیر انجام شود:

• مرز زمینی کانادا و آمریکا؛
• فرودگاه‌های دارای بخش U.S. Preclearance؛
• یا سایر نقاط ورودی مورد قبول CBP.

Preclearance بخشی از برخی فرودگاه‌های کانادا است که مسافر قبل از پرواز، مراحل ورود به آمریکا را همان‌جا انجام می‌دهد.

البته این تنها روش اقدام نیست. در بعضی پرونده‌ها، شرکت ممکن است ابتدا Form I-129 را برای USCIS ارسال کند و پس از تأیید، متقاضی برای ورود به آمریکا اقدام کند.

انتخاب بین این روش‌ها به شرایط پرونده و استراتژی حقوقی آن بستگی دارد.

آیا ایرانی بودن برای یک شهروند کانادا مشکل ایجاد می‌کند؟

از ژانویه ۲۰۲۶ محدودیت‌های جدیدی برای ورود و صدور ویزا برای اتباع چند کشور، از جمله ایران، اعمال شده است.

با این حال، در مقررات فعلی برای افرادی که تابعیت دوگانه دارند یک استثنا وجود دارد.

اگر فرد علاوه بر تابعیت ایران، شهروند کشوری باشد که مشمول این محدودیت نیست و با پاسپورت همان کشور اقدام کند، می‌تواند مشمول استثنای مربوط به دوتابعیتی‌ها شود.

در نتیجه، یک فرد ایرانی-کانادایی که با پاسپورت کانادایی اقدام می‌کند، با فردی که فقط پاسپورت ایرانی و PR کانادا دارد شرایط یکسانی ندارد.

شرایط اصلی دریافت L-1A چیست؟

برای دریافت L-1A چند شرط اصلی باید هم‌زمان وجود داشته باشد.

۱. سابقه کاری متقاضی در شرکت خارج از آمریکا

یکی از مهم‌ترین شرایط، سابقه کار متقاضی در شرکت خارجی است.

در سناریوی معمول L-1A، فرد باید در دوره زمانی مربوط به پرونده، حداقل یک سال به‌طور پیوسته برای شرکت خارج از آمریکا یا یکی از شرکت‌های مرتبط آن کار کرده باشد.

نقش متقاضی باید مدیریتی یا اجرایی باشد

فقط مالک بودن شرکت کافی نیست.

USCIS بررسی می‌کند که متقاضی در عمل چه وظایفی داشته است.

برای مثال، موارد زیر می‌توانند نشان‌دهنده یک نقش مدیریتی یا اجرایی باشند:

• تصمیم‌گیری‌های مهم شرکت؛
• تعیین سیاست‌ها و اهداف کلان؛
• مدیریت مدیران یا بخش‌های مختلف؛
• کنترل بودجه و منابع شرکت؛
• برنامه‌ریزی برای توسعه کسب‌وکار؛
• نظارت بر فعالیت‌های اصلی سازمان.

در مقابل، اگر صاحب شرکت بیشتر وقت خود را صرف فروش مستقیم، اجرای پروژه، پاسخ‌گویی به مشتری، نصب، تولید یا کارهای روزمره کند، ممکن است اثبات نقش مدیریتی دشوارتر شود.

۲. رابطه معتبر میان شرکت کانادا و آمریکا

شرکت کانادایی و شرکت آمریکایی باید از نظر حقوقی و مالکیتی با یکدیگر مرتبط باشند.

این رابطه ممکن است به یکی از شکل‌های زیر باشد:

• شرکت مادر و زیرمجموعه؛
• شعبه؛
• شرکت‌های وابسته؛
• یا ساختاری که مالکیت و کنترل مشترک داشته باشد.

در پرونده‌های مهاجرتی به این موضوع Qualifying Relationship گفته می‌شود.

چرا ساختار مالکیت اهمیت دارد؟

نحوه ثبت سهام و کنترل شرکت آمریکایی می‌تواند مستقیماً روی پرونده L-1A و حتی پرونده احتمالی EB-1C در آینده تأثیر بگذارد.

به همین دلیل بهتر است ساختار شرکت آمریکا قبل از ثبت نهایی شرکت از دید مهاجرتی بررسی شود.

۳. شرکت کانادایی باید همچنان فعال باشد

یکی از نکات مهم در L-1A این است که شرکت خارج از آمریکا نباید صرفاً یک شرکت ثبت‌شده روی کاغذ باشد.

شرکت باید به فعالیت واقعی خود ادامه دهد.

فعالیت واقعی می‌تواند با مدارکی مانند موارد زیر اثبات شود:

• قراردادهای مشتریان؛
• فاکتورها و درآمد؛
• کارکنان؛
• حساب‌های بانکی تجاری؛
• مالیات؛
• دفتر یا محل فعالیت؛
• خرید و فروش کالا یا ارائه خدمات.

USCIS برای این موضوع از اصطلاح Doing Business استفاده می‌کند؛ یعنی شرکت باید به‌صورت منظم و مستمر کالا یا خدمات ارائه کند.

L-1A برای شرکت جدید در آمریکا

بسیاری از صاحبان کسب‌وکار در کانادا هنوز شرکت فعالی در آمریکا ندارند و قصد دارند برای اولین بار وارد بازار آمریکا شوند.

در چنین شرایطی، ممکن است پرونده تحت عنوان New Office L-1A مطرح شود.

New Office به چه معناست؟

اگر شرکت آمریکایی کمتر از یک سال فعالیت تجاری واقعی داشته باشد، معمولاً برای اهداف L-1 یک New Office محسوب می‌شود.

منظور از New Office این نیست که شرکت آمریکایی حتماً به‌تازگی ثبت شده باشد. معیار اصلی این است که شرکت چه مدت به‌طور واقعی در آمریکا فعالیت تجاری داشته است. اگر این فعالیت واقعی کمتر از یک سال باشد، شرکت معمولاً برای پرونده L-1A در گروه New Office قرار می‌گیرد.

برای New Office چه چیزهایی باید اثبات شود؟

شرکت باید نشان دهد که برنامه‌ای واقعی و قابل اجرا برای فعالیت در آمریکا دارد.

بسته به نوع کسب‌وکار، ممکن است مدارکی درباره موارد زیر لازم باشد:

• محل مناسب برای فعالیت شرکت؛
• میزان سرمایه و منابع مالی؛
• مدل کسب‌وکار؛
• برنامه استخدام کارکنان؛
• بازار هدف؛
• پیش‌بینی درآمد و هزینه‌ها؛
• ساختار سازمانی؛
• و Business Plan.

هدف این است که مشخص شود شرکت آمریکایی می‌تواند در مدت معقولی به کسب‌وکاری تبدیل شود که واقعاً به حضور یک مدیر یا مقام اجرایی در سطح L-1A نیاز دارد.

اعتبار اولیه L-1A برای New Office

در پرونده New Office، اعتبار اولیه L-1A معمولاً حداکثر یک سال است.

این یک سال اهمیت زیادی دارد؛ زیرا در زمان تمدید، دیگر فقط برنامه‌های آینده شرکت بررسی نمی‌شوند.

شرکت باید نشان دهد که در عمل پیشرفت کرده است.

برای مثال، ممکن است موارد زیر مورد توجه قرار گیرند:

• میزان فروش و درآمد؛
• تعداد و نوع مشتریان؛
• قراردادهای تجاری؛
• تعداد کارکنان؛
• ساختار سازمانی؛
• هزینه‌های عملیاتی؛
• رشد بازار؛
• و وظایف واقعی مدیر.

اگر شرکت آمریکایی از قبل فعال باشد

اگر شرکت آمریکایی بیش از یک سال فعالیت واقعی داشته باشد، دیگر New Office محسوب نمی‌شود.

در چنین پرونده‌هایی، دوره اولیه L-1A ممکن است تا سه سال صادر شود.

تمدیدهای بعدی نیز در صورت حفظ شرایط ممکن است انجام شوند.

حداکثر مدت L-1A

حداکثر مدت حضور در آمریکا تحت وضعیت L-1A در حالت معمول هفت سال است.

این سقف زمانی یکی از دلایلی است که برنامه‌ریزی برای مرحله بعدی پرونده، در صورت وجود شرایط، اهمیت پیدا می‌کند.

برای L-1A آمریکا چقدر سرمایه لازم است؟

یکی از سوالات رایج این است که حداقل سرمایه لازم برای L-1A چقدر است.

پاسخ ساده این است:

L-1A حداقل سرمایه ثابت و مشخصی مانند EB-5 ندارد.

برای مثال، قانونی وجود ندارد که بگوید همه متقاضیان باید حداقل ۱۰۰ هزار، ۲۰۰ هزار یا ۵۰۰ هزار دلار سرمایه‌گذاری کنند.

اما شرکت باید منابع کافی برای اجرای واقعی برنامه خود داشته باشد.

میزان سرمایه به نوع کسب‌وکار بستگی دارد

میزان سرمایه مورد نیاز برای یک شرکت مشاوره‌ای ممکن است با سرمایه لازم برای موارد زیر تفاوت زیادی داشته باشد:

• شرکت ساختمانی؛
• رستوران؛
• شرکت تولیدی؛
• شرکت حمل‌ونقل؛
• انبار و توزیع؛
• یا کسب‌وکاری که نیاز به تجهیزات و کارکنان متعدد دارد.

بنابراین USCIS به جای یک عدد ثابت، به این موضوع توجه می‌کند که آیا منابع مالی شرکت با مدل کسب‌وکار و برنامه توسعه آن متناسب است یا خیر.

Premium Processing در پرونده L-1A

اگر Form I-129 ابتدا نزد USCIS ثبت شود، امکان استفاده از Premium Processing وجود دارد.

در این روش، شرکت با پرداخت هزینه جداگانه درخواست می‌کند پرونده در بازه کوتاه‌تری بررسی شود.

Premium Processing چقدر زمان می‌برد؟

برای بیشتر پرونده‌های I-129 مربوط به L-1، بازه Premium Processing ۱۵ روز کاری است.

اما این موضوع یک سوءبرداشت رایج دارد:

Premium Processing به معنای تضمین تأیید پرونده در ۱۵ روز نیست.

USCIS ممکن است در این بازه:

• پرونده را تأیید کند؛
• آن را رد کند؛
• درخواست مدارک بیشتر یا RFE صادر کند؛
• یا Notice of Intent to Deny صادر کند.

بنابراین Premium Processing سرعت رسیدگی را افزایش می‌دهد، اما نتیجه پرونده را تضمین نمی‌کند.

منبع جهت مطالعه بیشتر: شرایط و الزامات L-1A

مرحله دوم: گرین کارت از طریق EB-1C

اگر شرکت آمریکایی بعد از راه‌اندازی رشد کند و شرایط لازم را پیدا کند، ممکن است امکان اقدام برای EB-1C Multinational Manager or Executive ایجاد شود.

EB-1C یکی از زیرمجموعه‌های Employment-Based First Preference یا EB-1 است و برای برخی مدیران و مقامات اجرایی شرکت‌های بین‌المللی طراحی شده است.

آیا L-1A مستقیماً به EB-1C تبدیل می‌شود؟

خیر.

این موضوع باید کاملاً روشن باشد:

L-1A و EB-1C دو پرونده مستقل هستند.

L-1A وضعیت موقت کاری است، در حالی که EB-1C مسیر اقامت دائم آمریکا است.

برای EB-1C شرکت آمریکایی باید یک Form I-140 جدید ثبت کند و شرایط لازم را دوباره اثبات کند.

بنابراین:

• تأیید L-1A تضمین‌کننده EB-1C نیست؛
• گذشت یک سال با L-1A نیز به‌تنهایی کافی نیست؛
• و USCIS شرایط EB-1C را به‌صورت مستقل بررسی می‌کند.

شرایط اصلی EB-1C

۱. حداقل یک سال فعالیت واقعی شرکت آمریکایی

برای پرونده New Office نمی‌توان بلافاصله بعد از ثبت شرکت برای EB-1C اقدام کرد.

شرکت آمریکایی باید هنگام ثبت I-140 حداقل یک سال در آمریکا Doing Business کرده باشد.

به زبان ساده، فقط گذشت یک سال از تاریخ ثبت شرکت کافی نیست. شرکت باید طی این مدت واقعاً فعالیت تجاری داشته باشد.

۲. نقش مدیر باید همچنان مدیریتی یا اجرایی باشد

در EB-1C، عنوان شغلی به‌تنهایی اهمیت تعیین‌کننده ندارد. USCIS بررسی می‌کند فرد در عمل چه کاری انجام می‌دهد.

چه عواملی می‌توانند به اثبات نقش مدیریتی کمک کنند؟

• وجود کارکنان یا مدیران زیرمجموعه؛
• ساختار سازمانی مشخص؛
• تفویض کارهای عملیاتی؛
• اختیار تصمیم‌گیری؛
• مدیریت بودجه یا بخش‌های مهم سازمان؛
• تمرکز بر سیاست‌گذاری و رشد شرکت.

یک مدیر EB-1C نباید در عمل بیشتر وقت خود را صرف انجام کارهایی کند که معمولاً توسط کارکنان عادی کسب‌وکار انجام می‌شود.

آیا حتماً باید تعداد زیادی کارمند داشت؟

خیر، عدد ثابتی برای تعداد کارکنان وجود ندارد.

شرکتی با ۵ کارمند ممکن است در یک پرونده ساختار مناسبی داشته باشد، در حالی که شرکت دیگری با تعداد بیشتری کارمند همچنان نتواند نقش مدیریتی متقاضی را به‌خوبی اثبات کند.

نوع کسب‌وکار، ساختار سازمانی و وظایف افراد اهمیت زیادی دارند.

Function Manager چیست؟

در بعضی پرونده‌ها متقاضی ممکن است به جای مدیریت مستقیم تعداد زیادی کارمند، یک Function مهم سازمان را مدیریت کند.

به چنین فردی Function Manager گفته می‌شود.

در این حالت نیز باید ثابت شود که:

• آن Function برای سازمان اهمیت اساسی دارد؛
• متقاضی آن را در سطح مدیریتی اداره می‌کند؛
• و بخش عمده وقت خود را صرف انجام مستقیم کارهای روزمره آن نمی‌کند.

۳. رابطه شرکت کانادا و آمریکا باید حفظ شود

در مرحله EB-1C نیز رابطه میان شرکت خارجی و آمریکایی اهمیت دارد.

به همین دلیل، اگر شرکت کانادایی بعد از انتقال مدیر عملاً تعطیل شود یا فعالیت واقعی خود را متوقف کند، ممکن است پرونده با مشکل روبه‌رو شود.

۴. توان مالی شرکت آمریکایی

شرکت آمریکایی باید بتواند توان مالی لازم برای پرداخت حقوق پیشنهادشده به متقاضی را نشان دهد.

بسته به پرونده، مدارکی مانند موارد زیر ممکن است اهمیت داشته باشند:

• اظهارنامه مالیاتی؛
• صورت‌های مالی؛
• Annual Report؛
• Payroll؛
• درآمد و سود شرکت؛
• سایر مدارک مالی.

مزیت EB-1C: عدم نیاز به PERM

یکی از مزیت‌های مهم EB-1C این است که برخلاف بسیاری از مسیرهای EB-2 و EB-3، نیازی به PERM Labor Certification ندارد.

در مسیر PERM معمولاً کارفرما باید فرآیندی را طی کند تا نشان دهد نیروی کار واجد شرایط آمریکایی برای موقعیت مورد نظر پیدا نشده است.

این مرحله در EB-1C وجود ندارد.

البته حذف PERM به این معنا نیست که EB-1C مسیر ساده‌ای است. اثبات نقش مدیریتی، ساختار شرکت و رابطه بین شرکت‌ها همچنان بخش مهم پرونده است.

Premium Processing برای EB-1C

Premium Processing برای I-140 در دسته EB-1C نیز در دسترس است.

برای این دسته، بازه Premium Processing ۴۵ روز کاری است.

مانند L-1A، این بازه تضمین نمی‌کند که پرونده حتماً ظرف ۴۵ روز تأیید شود.

USCIS ممکن است:

• Approval صادر کند؛
• پرونده را رد کند؛
• RFE صادر کند؛
• یا مدارک و توضیحات بیشتری بخواهد.

منبع جهت مطالعه بیشتر: شرایط گرین کارت EB-1C برای مدیران شرکت‌های چندملیتی

مرحله سوم: دریافت گرین کارت

تأیید I-140 به‌تنهایی به معنای صدور گرین کارت نیست. بعد از آن، متقاضی باید مرحله نهایی دریافت اقامت دائم را طی کند. این مرحله معمولاً از یکی از دو روش زیر انجام می‌شود:

روش اول: Adjustment of Status در داخل آمریکا

اگر متقاضی در آمریکا حضور داشته باشد و شرایط لازم را داشته باشد، می‌تواند از طریق Form I-485 برای تغییر وضعیت به اقامت دائم اقدام کند.

در کنار I-485 ممکن است امکان درخواست موارد زیر نیز وجود داشته باشد:

• EAD برای اجازه کار؛
• Advance Parole برای سفر.

دارنده L-1A معتبر برای ادامه کار نزد کارفرمای خود الزاماً به EAD نیاز ندارد.

آیا باید ابتدا I-140 تأیید شود؟

نه همیشه.

اگر در زمان اقدام، ویزای مهاجرتی در دسته EB-1 در دسترس باشد، ممکن است امکان Concurrent Filing وجود داشته باشد.

یعنی در بعضی شرایط می‌توان:

• I-140 و I-485 را هم‌زمان ثبت کرد؛
• یا زمانی که I-140 هنوز در حال بررسی است، I-485 را ثبت کرد.

امکان این کار باید با توجه به Visa Bulletin همان ماه بررسی شود.

روش دوم: Consular Processing

اگر متقاضی خارج از آمریکا باشد، ممکن است مرحله اقامت دائم از طریق پردازش کنسولی انجام شود.

در این حالت، بعد از مراحل USCIS، پرونده معمولاً به National Visa Center یا NVC و سپس به سفارت یا کنسولگری مربوطه منتقل می‌شود.

برای فرد ایرانی-کانادایی، تابعیت دوگانه و پاسپورتی که برای پرونده و سفر استفاده می‌شود باید در انتخاب این مسیر مورد توجه قرار گیرد.

وضعیت متولدین ایران در Visa Bulletin

در بیشتر پرونده‌های Employment-Based، صف ویزای مهاجرتی معمولاً بر اساس کشور محل تولد محاسبه می‌شود، نه پاسپورتی که فرد اکنون دارد.

بنابراین اگر فرد در ایران متولد شده اما امروز شهروند کانادا است، برای Visa Bulletin معمولاً محل تولد او همچنان ایران محسوب می‌شود.

آیا ایران در EB-1 صف جداگانه دارد؟

در حال حاضر خیر.

طبق Visa Bulletin سپتامبر ۲۰۲۶، EB-1 برای گروه:

All Chargeability Areas Except Those Listed

در وضعیت Current قرار دارد.

ایران در این دسته قرار می‌گیرد، در حالی که برای چین و هند تاریخ جداگانه تعیین شده است.

بنابراین در زمان انتشار این مقاله، EB-1 برای متولدین ایران در حالت معمول Current است.

وضعیت Visa Bulletin می‌تواند ماه‌به‌ماه تغییر کند و باید در زمان ثبت پرونده دوباره بررسی شود.

منبع جهت مطالعه بیشتر: آخرین وضعیت Visa Bulletin آمریکا

وضعیت همسر و فرزندان

یکی از مزایای L-1A این است که خانواده متقاضی نیز در صورت داشتن شرایط لازم می‌توانند او را همراهی کنند.

همسر و فرزندان با L-2

همسر و فرزندان مجرد زیر ۲۱ سال می‌توانند تحت وضعیت L-2 وارد آمریکا شوند. همسر دارنده L-1A که I-94 او با کد L-2S صادر شده باشد، طبق مقررات فعلی USCIS اجازه کار دارد.

این اجازه کار Incidental to Status است؛ یعنی در حالت معمول برای داشتن مجوز کار نیازی به دریافت EAD جداگانه ندارد.

این مزیت مربوط به همسر است و شامل فرزندان L-2 نمی‌شود.

تحصیل فرزندان

فرزندان دارای L-2 می‌توانند در آمریکا تحصیل کنند.

در مرحله گرین کارت نیز همسر و فرزندان مجرد واجد شرایط زیر ۲۱ سال می‌توانند به‌عنوان اعضای وابسته پرونده برای اقامت دائم اقدام کنند.

زمان‌بندی تقریبی مسیر L-1A تا EB-1C

ارائه یک زمان ثابت برای کل این مسیر ممکن نیست، اما ترتیب مراحل را می‌توان به شکل زیر در نظر گرفت:

بنابراین در پرونده‌های New Office، باید این مسیر را یک فرآیند چندمرحله‌ای و احتمالاً چندساله در نظر گرفت.

چه عواملی بیشترین تأثیر را روی موفقیت پرونده دارند؟

در عمل، کیفیت پرونده بیشتر از هر چیز به واقعیت کسب‌وکار و نحوه طراحی ساختار آن بستگی دارد.

مهم‌ترین عوامل عبارت‌اند از:

• سابقه واقعی شرکت کانادایی؛
• سابقه مدیریتی متقاضی؛
• ساختار درست مالکیت شرکت‌ها؛
• سرمایه کافی متناسب با کسب‌وکار؛
• رشد واقعی شرکت آمریکایی؛
• استخدام و ساختار سازمانی مناسب؛
• تفکیک نقش مدیر از کارهای روزمره؛
• و مستندسازی دقیق فعالیت شرکت‌ها.

به همین دلیل، در بسیاری از پرونده‌ها بهتر است برنامه مهاجرتی پیش از ثبت شرکت آمریکایی یا تغییر ساختار مالکیت بررسی شود.

مقالات مرتبط: ثبت شرکت در آمریکا

تفاوت L-1A و EB-1C در یک نگاه

سوالات متداول درباره مهاجرت به آمریکا از کانادا با L-1A و EB-1C

جمع‌بندی

برای صاحبان کسب‌وکار ایرانی که شهروند کانادا هستند و یک شرکت فعال در کانادا دارند، L-1A می‌تواند یکی از مسیرهای قابل بررسی برای توسعه فعالیت تجاری به آمریکا و انتقال مدیر شرکت باشد.

اگر شرکت آمریکایی بعد از راه‌اندازی به فعالیت واقعی برسد، ساختار مناسبی ایجاد کند و حداقل یک سال سابقه Doing Business داشته باشد، ممکن است در مرحله بعد امکان اقدام مستقل برای گرین کارت EB-1C نیز وجود داشته باشد.

با این حال، این مسیر بر اساس ثبت صوری شرکت یا صرفاً سرمایه‌گذاری ایجاد نمی‌شود. سابقه شرکت کانادایی، رابطه مالکیتی شرکت‌ها، نقش واقعی مدیر، ساختار کارکنان و فعالیت واقعی شرکت آمریکایی همگی در نتیجه پرونده اهمیت دارند.

به همین دلیل، اگر هدف شما در نهایت استفاده از مسیر L-1A و سپس بررسی EB-1C است، بهتر است ساختار کسب‌وکار کانادا و آمریکا از همان ابتدا با توجه به الزامات مهاجرتی طراحی شود.

ما در کاناداپاس می‌توانیم شرایط کسب‌وکار، سابقه مدیریتی و ساختار شرکت شما را بررسی کنیم تا مشخص شود آیا مسیر L-1A و EB-1C برای شرایط شما قابل بررسی است یا خیر.

توجه: این مقاله برای ارائه اطلاعات عمومی تهیه شده است و جایگزین بررسی حقوقی پرونده نیست. قوانین مهاجرت آمریکا، Visa Bulletin، محدودیت‌های ورود و زمان‌های رسیدگی ممکن است تغییر کنند. اطلاعات این مطلب بر اساس منابع رسمی موجود تا آگوست ۲۰۲۶ تهیه شده است.